Veronica serpyllifolia ssp balcanica,Βερονίκη σερπυλλόφυλος, η βαλκανική

                 H  Veronica serpyllifolia υποείδος balcanica είναι ένα φυτό, από τα πολλά είδη Βερονίκης της χώρας μας.

                         Το συγκεκριμένο  βρέθηκε στο όρος Χολομώντα,  σε δροσερά  και υγρά σημεία έως 700 μέτρα υψόμετρο.

Φύλλα καθύψους του βλαστού μικρά και λογχοειδή.

Βλαστός και φύλλα με πυκνό χνούδι.

Ο καρπός της Βερονίκης μετά την ωρίμανση.

Herniaria nigrimontium

                                              Ένα παρόμοιο συγγενικό φυτό με το προηγούμενο Herniaria incana, απο την ανατολική Χαλκιδική. Περίοδος εμφάνισης από τις αρχές του καλοκαιριού έως και αρχές Φθινοπώρου.

Herniaria incana

                           


           Η  Herniaria γενικώς είναι ένα ετήσιο έρπων φυτό με βλαστούς που μπορεί να φθάσουν τα είκοσι πέντε εκατοστά. Ευδοκιμεί σε αργιλοχαλικώδης  άγονες περιοχές,και σε διάκενα χαμηλής βλάστησης.

                               
                          Τα φύλλα μικρά,  πράσινοανοιχτού χρώματος  στις μασχάλες των οποίων φύονται πολλά μαζί σαν ταξιανθία τα κλειστά άνθη σαν μικρές μπάλες που όταν ανθίσουν είναι απέταλα με πέντε σέπαλα και κίτρινοι ανθήρες

     


                       Συνήθως απαρατήρητο και δυσδιάκριτο,ανθίζει από Ιούλιο-Αύγουστο. Όλο το φυτό καλύπτεται απο πολύ λεπτό χνούδι.





Θεωρείται φαρμακευτικό γενικώς φυτό.

                                            Και στην περίοδο του φθινοπώρου,αρχίζει να αλλάζει όψη, με πολλούς και μικροσκοπικούς σπόρους.

Ευφορβία η παράλιος, euphorbia paralias

                                          Η   Ευφορβία η παράλιος είναι ένα πολυετές φυτό όπως αναφέρει και το όνομά του, ευδοκιμεί συνήθως σε μεγάλες παραλίες και αμμοθίνες.

                                         Το ύψος του φθάνει τα σαράντα εκατοστά και είναι αρκετά πολύβλαστο, με χρώμα βλαστού πράσινο έως κοκκινωπό. Τα φύλλα κατά μήκος του βλαστού,πολλά ,γραμμικά αυλακωτά, μικρότερα στη βάση μεγαλύτερα στη κορυφή.
Τα σκιάδια και κυάθια  στην κορυφή εμφανίζονται προς το τέλος της άνοιξης.

                           Είναι φυτό τοξικό και δηλητηριώδης, όπως άλλωστε όλες οι  Ευφορβίες.
Οι κίνδυνοι αφάνησης του φυτού, ο ανθρώπινος παράγοντας στις παραλίες, τα μότο κρός, και λοιπές δραστηριότητες, που δεν σέβονται την υπάρχουσα βιοποικιλότητα.

Η Εμφάνιση μετά τον χειμώνα

Roemeria hybrida, Ροεμέρια η υβριδική

Η  Ροεμέρια η υβριδική είναι ένα ετήσιο φυτό αρκετά σπάνιο, στη περιοχή. Στη χώρα μας γενικώς είναι ένα απειλούμενο και προς εξαφάνιση φυτό.

                                             


                  Το ύψος της φθάνει έως σαράντα εκατοστά , σε κάθε βλαστό ένα άνθος συνήθως χρώματος βιολετί, με τέσσερα πέταλα και πολλούς στήμονες κίτρινους με ανοιχτόχρωμοι ανθήρες.

Τη συναντάμε στις άκρες καλλιεργούμενων χωραφιών, και αγροτικών δρόμων.

Τα φύλλα γραμμικά διακλαδισμένα  και στις απολήξεις μυτερά.

Veronica anagallis - aquatica

                                               Η  Veronica anagallis - aquatica, είναι ένα  φυτό των πηγαίων και τρεχούμενων νερών, σε βραχώδης περιοχές, ακόμη και σε  ανθρωπογενής περιβάλλον με τρεχούμενα νερά.

Ορη Αγίας Αναστασίας και Αγίου Θεωνά

Η Veronica anagallis - aquatica είναι ένα πολυετές φυτό.

                             
                          Νωρίς την άνοιξη, η βερονίκη με το βαθύ ριζικό σύστημα,αρχίζει και βγάζει σιγά-σιγά βλαστούς  και πλούσιο υπέργειο  φύλλωμα.

Φύλλα πράσινα μυτερά στην άκρη και πριονωτά εξωτερικά, επιφυή αντίθετα.

                                          Προς τα μέσα δε της άνοιξης ανθίζει με τα ανοιχτόχρωμα και μικρά χαρακτηριστικά άνθη της Βερονίκης, έμισχα από τις μασχάλες των φύλλων. Εσωτερικά στα άνθη  έχει γραμμές κυανές, το κάθε δε άνθος έχει δύο λευκούς στήμονες.

Veronica barrelieri

Προηγούμενες ονομασίες Veronica spicata-ssp.barrelieri,veronica uromovii

Πολυετής φυτό και σπάνιο στη περιοχή,το συναντάμε σε ξηρές και πετρώδης  τοποθεσίες.

Άνθη κυανά σε ταξιανθία σχηματίζοντας ένα όμορφο κώνο ανθίζοντας από κάτω προς τα πάνω.Στήμονες τρεις λευκοί.

                                     Φύλλα πράσινα χνουδωτά σκληρά με πολύ λεπτό χνούδι, συχνά γυριστά, για λιγότερη απώλεια χυμών.Τα φύλλα στις άκρες πριονωτά και στη κορυφή μυτερά.Συνήθως έμμισχα και αντίθετα