Ριζοπώγων ο κιτρινωπός, Rhizopogon luteolus

Ο Χαρακτηριστικός μύκητας αυτός ,φύεται προς το τέλος τού καλοκαιριού αρχές φθινοπώρου. Έχει σχήμα στρογγυλεμένο με χρώμα κιτρινωπό.Εσωτερικά  η σάρκα του,στην αρχή είναι λευκή, και μετά κιτρινωπή.

Φύεται σε άγονες περιοχές αλλά και κάτω από κωνοφόρα δάση με βρύα. Στην ευρύτερη περιοχή δεν συλλέγεται ως εδώδιμος.

Βωλίτης ο εδώδιμος, Boletus edulis

             

Ο βωλίτης ο εδώδιμος,είναι ένα μανιτάρι που συλλέγεται ευρέως στην περιοχή, Συνήθως ονομάζεται και καλογεράκι. Βγαίνει αρχές φθινοπώρου σε δρύινα δάση αλλά και σε κωνοφόρα.

                            Διακρίνεται πολύ εύκολα από άλλα παρόμοια  μανιτάρια, από το χρώμα του καπέλου,αλλά και από την κάτω επιφάνειά του.Πολλές πληροφορίες υπάρχουν στη,
  https://en.wikipedia.org/wiki/Boletus_edulis

Boletus erythropus

       
            Φύεται σε φυλλοβόλα δάση ημιορεινών  περιοχών.Το καπέλο  του μύκητα φθάνει σε διάμετρο τα δεκαπέντε εκατοστά, και έχει καφετί χρώμα.

Το πόδι του κοκκινωπό και  εσωτερική σάρκα λευκωπή. Όταν κοπεί παίρνει χρώμα ελαφρώς γαλάζιο

Συνήθως δεν συλλέγεται ως εδώδιμο στην ευρύτερη περιοχή

Λυκόπερδο το μαργαριταρένιο, Lycoperdon perlatum

Το λυκόπερδο, ή αλεποπορδή είναι ένα μανιτάρι φθινοπωρινό, που βγαίνει συνήθως σε όλη τη χώρα, αρκετά διαδεδομένο. Φύεται σε δασωμένες ημιορεινές περιοχές σε χαμηλά λιβάδια

Έχει σχήμα σφαιρικό ή  αχλαδοειδές, και στην άνω επιφάνεια υπάρχουν μικροσκοπικές προεξοχές.

 Όταν έχει λευκή σάρκα  το λυκόπερδο, της πρώτες μέρες της εμφάνισής του, μπορεί να συλλεχθεί ως βρώσιμο.

                                      Με την ωρίμανσή του η λευκή σάρκα παίρνει ένα πρασινοκίτρινο χρώμα,(οι σπόροι), και συνήθως ανοίγει μία τρύπα στην οροφή, όπου με το παραμικρό άγγιγμα,σαν σύννεφο, διασκορπίζονται στη γύρω περιοχή.

Αμανίτης ο πάνθηρας, Amanita pantherina

O Αμανίτης ο πάνθηρας, είναι ένα  όμορφο δε, αλλά πολύ δηλητηριώδης μανιτάρι.

Το συναντάμε φθινόπωρο σε δάση με φυλλοβόλα δένδρα, και είναι κοινό στη περιοχή.

                                 
                                     Χρειάζεται πολύ προσοχή,στην συλλογή μανιταριών ,ώστε να μην συγχέονται με άλλα παρόμοια ,εδώδιμα.

Το πάνω μέρος σφαιρικό με λευκές τούφες, κορμός λευκός, κούφιος,

Αρκετές πληροφορίες υπάρχουν στη διεύθυνση.

http://oakspirits.blogspot.gr/2015/11/amanita-pantherina.html

Κοπρίνοψη η Κισσοειδής, Coprinopsis picacea

                 


               
             H  Κοπρίνοψη η Κισσοειδής, είναι ένας μύκητας, που φύεται σε υγρές και σκιερές τοποθεσίες ,συνήθως τέλους καλοκαιριού και το φθινόπωρο.

Το χαρακτηριστικό του στο γλοιώδης σκιάδι  είναι οι λευκές τούφες  σαν χιονισμένο δένδρο.

Το μανιτάρι αυτό είναι αρκετά δηλητηριώδες και δεν καταναλώνεται.

Μακρολεπιότα η ψηλή, macrolepiota procera

Η Μακρολεπιότα η ψηλή ή  Ζαρκαδίσιο,είναι ένα εδώδιμο μανιτάρι πολύ κοινό στη περιοχή.

Το βρίσκουμε συνήθως σε πευκοδάση αλλά και κάτω από βελανιδιές.

Όταν φύεται  εμφανίζεται με σκιάδι κλειστό,ενώ στην συνέχεια ανοίγει και μπορεί να φθάσει σε διάμετρο δέκα με δεκαπέντε εκατοστά.

Το χαρακτηριστικό του είναι τα καφετί λέπια που φέρει.ο κούφιος κορμός του είναι ψηλός και έχει ψηλά ένα διπλό  λευκό δακτυλίδι.